سایت شخصی شهرام کرمی نویسنده و کارگردان تئاتر | آقای شادی نمایشنامه‌ای از دیوید مامت
15922
rtl,post-template-default,single,single-post,postid-15922,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,vss_responsive_adv,vss_width_768,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-16.1,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,disabled_footer_bottom,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive

آقای شادی نمایشنامه‌ای از دیوید مامت

آقای شادی نمایشنامه‌ای از دیوید مامت

«دیوید مامت» یکی از نمایشنامه‌نویسان شناخته شده تئاتر معاصر است که آثار او در ایران بسیار شناخته شده و اجراهای مختلف از نمایشنامه‌های او انجام شده است. «دیوید مامت» سبک خاص خود را در نوشتن دارد. موضوعات اجتماعی با نگاهی ژرف و بی‌پرده در آثار او شکافته شده و عیان می‌شود. سبک خاص دیالوگ نویسی ساده و روان جزیی. «دیوید مامت» به «آنتوان چخوف» نویسنده نامدار روسی علاقه وافر دارد و تاثیر این نویسنده بزرگ در آثار او مشهود است. نمایشنامه «آقای شادی» با ترجمه «محمد منعم» یکی از آثار این نویسنده بود که فرصت شد و مطالعه کردم. نمایشنامه‌ای تک شخصیت که روایت گفتگوی یک گوینده رادیویی است که ماجرای نامه‌های مخاطبان خود را برای شنوندگان می‌خواند. یک ایده ساده و البته با لایه‌های عمیق و ستودنی. موضوع نمایشنامه برگرفته از یک برنامه موفق رادیویی است.

این نمایشنامه مرا یاد یکی از آثار «آنتوان چخوف» یعنی نمایشنامه «مضرات دخانیات» انداخت. این یادآوری به چند جهت است. هر دو نمایشنامه اثری تک شخصیت است. نمایشنامه‌نویسان شناخته شده‌ کمتر به سراغ این نوع آثار یعنی نوشتن آثار با یک شخصیت می‌روند. «هارولد پینتر» «آنتوان چخوف» و «فرانتس کافکا» در بین درام‌نویسان مطرح جزء معدود نویسنده‌هایی هستند که آثاری به این شکل یعنی تک شخصیت خلق کرده‌اند. آنتوان چخوف نمایشنامه مضرات دخانیات را به عنوان یک پاورقی نوشت و خود او هیچ وقت به این اثر به عنوان یک درام حائز اهمیت نپرداخت. او این نوشته را برای خود یک تجربه در جهان درام می‌دانست. ولی اجراهای مختلف از این نمایشنامه خاص تک شخصیت باعث شد تا این نوشته چخوف بسیار مطرح شود.

یک دیدگاه وجود دارد که نمایشنامه‌های تک شخصیت را به عنوان درام نمی‌شناسند. در تعریف کلاسیک از نمایشنامه اثری که متکی بر گفتگو نباشد فاقد کنش و واکنش بوده و این تعریف باعث شده این نوع آثار را برخی درام نمی‌دانند. اما در جهان دارم و تئاتر معاصر نمایشنامه تک شخصیت جزء دشوارترین نوع نوشتن است که تجربه و تسلط درام نویس را لازم دارد.

نمایشنامه «آقای شادی» نمایشنامه‌ای ساده و روان با لایه‌های عمیق از نوعی فلسفه حقیقت جهان  است. در صحنه پایانی اقای شادی برای فروش کتاب  از مخاطب می‌خواهد که به دفتر رادیو پول ارسال کند. این یک فاجعه بزرگ و دلبستگی مطلق به دنیایی است که تصور می‌شود یک تکیه‌گاه برای کشف حقیقت است اما در عمل چنین نیست.آقای شادی فقط نوید روزگار خوب را به شنوندگان خود می‌دهد. در دنیایی که اشخاص فقط به دنبال شادی فردی خود هستند.

 

آقای شادی و دیوید مامت

                           یاداشت شهرام کرمی

 

دیدگاهی وجود ندارد

لطفا دیدگاه خود را درج نمایید